یکشنبه , ۹ آذر ۱۳۹۹
فوری
خانه / مذهبی / قرآن کریم / سوره انسان با ترجمه فارسی خط به خط

سوره انسان با ترجمه فارسی خط به خط

سُوۡرَةُ ٱلدَّهۡر / الإنسَان

.
بِسۡمِ ٱللهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

هَلْ أَتَى عَلَى الإنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا (١)

آيا بر انسان روزگارانى نگذشت كه چيزى هيچ لايق ذكر نبود؟ (۱)

 إِنَّا خَلَقْنَا الإنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا (٢)

ما انسان را از آب نطفه مختلط (بى حس و شعور) خلق كرديم و او را مى‏آزماييم و بدين سبب داراى قواى چشم و گوش (و مشاعر و عقل و هوش) گردانيديم. (۲)

 إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا (٣)

ما به حقيقت راه (حق و باطل) را به او نموديم حال خواهد (هدايت پذيرد و) شكر (اين نعمت) گويد و خواهد (آن نعمت را) كفران كند. (۳)

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلاسِلا وَأَغْلالا وَسَعِيرًا (٤)

ما براى (كيفر) كافران غل و زنجيرها و آتش سوزان مهيّا ساخته‏ايم. (۴)

 إِنَّ الأبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا (٥)

نكوكاران عالم (كه در اين آيه حضرت على و فاطمه و حسنين عليهم السّلام و شيعيانشان به اجماع خاصّه و اخبار عامّه مقصودند) در بهشت از جام شرابى نوشند كه طبعش (در لطف و رنگ و بوى) كافور است. (۵)

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا (٦)

از سرچشمه گوارايى آن بندگان خاص خدا مى‏نوشند كه به اختيارشان هر كجا خواهند جاريش سازند. (۶)

يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا (٧)

به عهد و نذر خود وفا مى‏كنند و از روزى كه شر و سختيش همه اهل محشر را فراگيرد مى‏ترسند. (۷)

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (٨)

و هم بر دوستى او (يعنى خدا) به فقير و طفل يتيم و اسير طعام مى‏دهند. (۸)

 إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلا شُكُورًا (٩)

(و گويند) ما فقط براى رضاى خدا به شما طعام مى‏دهيم و از شما هيچ پاداش و سپاسى هم نمى‏طلبيم. (۹)

 إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا (١٠)

 ما از (قهر) پروردگار خود به روزى كه (از رنج و سختى آن رخسار خلق) در هم و غمگين است مى‏ترسيم. (۱۰)

فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا (١١)

خدا هم از شر و فتنه آن روز آنان را محفوظ داشت و به آنها روى خندان و دل شادمان عطا نمود. (۱۱)

 وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا (١٢)

و پاداش آن صبر كامل بر ايثارشان باغ بهشت و لباس حرير بهشتى لطف فرمود. (۱۲)

 مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الأرَائِكِ لا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلا زَمْهَرِيرًا (١٣)

كه در آن بهشت بر تختها (ى عزت) تكيه زنند و آنجا نه آفتابى سوزان بينند و نه سرماى زمهرير (بلكه در هوايى بسيار خوش و باغى وسيع و دلكش تفرج كنند). (۱۳)

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلا (١٤)

و سايه درختان بهشتى بر سر آنها و ميوه‏هايش در دسترس و به اختيار آنهاست. (۱۴)

 وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا (١٥)

 و (ساقيان زيباى حور و غلمان) با جامهاى سيمين و كوزه‏هاى بلورين بر آنها دور زنند. (۱۵)

 قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا (١٦)

كه آن بلورين كوزه‏ها به رنگ نقره خام و به اندازه و تناسب (اهلش) مقدر كرده‏اند. (۱۶)

 وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلا (١٧)

و آنجا شرابى كه طبعش چون زنجبيل (گرم و عطرآگين) است به آنها بنوشانند. (۱۷)

 عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلا (١٨)

در آنجا چشمه‏اى است كه سلسبيلش نامند. (۱۸)

 وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا (١٩)

و دور آن بهشتيان پسرانى زيبا كه تا ابد نوجوانند و خوش سيما به خدمت مى‏گردند كه در آنها چو بنگرى (از فرط صفا) گمان برى كه لؤلؤ منثورند. (۱۹)

 وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا (٢٠)

و چون آن جايگاه نيكو را مشاهده كنى عالمى پر نعمت و كشورى بى نهايت بزرگ خواهى يافت. (۲۰)

عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (٢١)

بر بالاى بهشتيان، لطيف ديباى سبز و حرير ستبر است و بر دستهاشان دستبند نقره خام، و خدايشان شرابى پاك (و گوارا از كوثر عنايت) بنوشاند. (۲۱)

إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا (٢٢)

اين بهشت به حقيقت پاداش (اعمال) شماست و سعى و اشتياقتان (در راه طاعت حق) مشكور و مقبول است. (۲۲)

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلا (٢٣)

محققا ما اين قرآن (عظيم الشأن) را بر تو فرو فرستاديم. (۲۳)

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا (٢٤)

پس بر اطاعت حكم پروردگارت صبور و شكيبا باش و هيچ از مردم بدكار كفر كيش اطاعت مكن. (۲۴)

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلا (٢٥)

و نام خدايت را صبح و شام (به عظمت) ياد كن. (۲۵)

وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلا طَوِيلا (٢٦)

و شب را برخى (در نماز) به سجده خدا پرداز و شام دراز به تسبيح و ستايش او صبح گردان. (۲۶)

إِنَّ هَؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلا (٢٧)

اين مردم كافر غافل همه دنياى نقد عاجل را دوست مى‏دارند و آن روز (قيامت) سخت سنگين را به كلى از ياد مى‏برند. (۲۷)

نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلا (٢٨)

ما اينان را آفريديم و محكم بنيان ساختيم و هر گاه بخواهيم همه را فانى ساخته و مانندشان قوم ديگر خلق مى‏كنيم. (۲۸)

إِنَّ هَذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلا (٢٩)

اين آيات پند و تذكرى است، پس هر كه (سعادت و حسن عاقبت) بخواهد راهى به سوى خداى خود پيش گيرد. (۲۹)

وَمَا تَشَاءُونَ إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (٣٠)

و شما (كافران، راه حق را) نمى‏خواهيد مگر خداى بخواهد (و به قهر شما را به اين راه بدارد)، كه البته خدا دانا و به صلاح بندگان آگاه است. (۳۰)

يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (٣١)

هر كه را بخواهد در (بهشت) رحمت خود داخل گرداند و براى ستمكاران عالم عذاب دردناك مهيّا ساخته است. (۳۱)

درباره ادمین

هم در پی بالائیــــان ، هم من اسیــر خاكیان هم در پی همخــــانه ام ،هم خــانه را گم كرده ام آهـــــم چو برافلاك شد اشكــــم روان بر خاك شد آخـــــر از اینجا نیستم ، كاشـــــانه را گم كرده ام درقالب این خاكیان عمری است سرگردان شدم چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم كرده ام

مطالعه دیگر مطالب

Terjemahan Indonesia Surat Al Humazah

وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (١) Kecelakaanlah bagi setiap pengumpat lagi pencela (1)

Terjemahan Indonesia Surat Al Fiil

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَـٰبِ ٱلۡفِيلِ (١) Apakah kamu tidak memperhatikan bagaimana Tuhanmu telah bertindak terhadap tentara bergajah? (1)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Enter Captcha Here : *

Reload Image