پنجشنبه , ۱۰ مهر ۱۳۹۹
فوری
خانه / مذهبی / قرآن کریم / سوره الطلاق

سوره الطلاق

سُوۡرَةُ الطّلاَق

.
بِسۡمِ ٱللهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان

 يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلا يَخْرُجْنَ إِلا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا (١)

الا اى پيغمبر گرامى (امت را بگو) هر گاه زنان را طلاق دهيد به وقت عدّه آنها (يعنى در زمان پاكى از خون حيض كه در آن پاكى هم نزديكى با آنها نكرده‏ايد) طلاق دهيد و زمان عدّه را (مدت سه پاكى) بشماريد، و از خدا كه آفريننده شماست بترسيد. و آن زنان را (تا در عدّه‏اند) از خانه بيرون مكنيد و آنان نيز (بدون ضرورت) بيرون نروند مگر آنكه كار زشتى آشكار مرتكب شوند. و اين احكام حدود شرع خداست و هر كس از حدود الهى تجاوز كند به خويشتن ستم كرده است. تو ندانى شايد خدا (پس از طلاق) كارى از نو پديد آرد (يعنى ميل رجوع در شما حادث گرداند). (۱)

فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِنْكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا (٢)

آن گاه كه (نزديك است) مدّت عدّه را به پايان رسانند باز يا به نيكويى نگاهشان داريد يا به خوشرفتارى رهاشان كنيد و نيز (بر طلاق آنها) دو مرد مسلمان عادل گواه گيريد، و (شما شاهدان نيز) براى خدا شهادت را برپا كنيد. بدين وعظ الهى آن كس كه به خدا و روز قيامت ايمان آورد پند داده مى‏شود، و هر كس خدا ترس و پرهيزكار شود خدا راه بيرون شدن (از عهده گناهان و بلا و حوادث سخت عالم) را بر او مى‏گشايد. (۲)

وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا (٣)

و از جايى كه گمان نَبَرد به او روزى عطا كند، و هر كه بر خدا توكل كند خدا او را كفايت خواهد كرد كه خدا امرش را نافذ و روان مى‏سازد و بر هر چيز قدر و اندازه‏اى مقرّر داشته است (و به هيچ تدبيرى سر از تقديرش نتوان پيچيد). (۳)

وَاللائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللائِي لَمْ يَحِضْنَ وَأُولاتُ الأحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا (٤)

و از زنان شما آنان كه از حيض (و فرزند، به ظاهر) نوميدند اگر باز شك (در تحقق سنّ يأسشان) داريد عدّه (طلاق) آنان سه ماه است و نيز زنانى كه حيض نديده (ليكن در سنّ حيض باشند آنها هم سه ماه عدّه نگه دارند)، و زنان حامله مدّت عدّه‏شان تا وقت زاييدن است. و هر كه متّقى و خداترس باشد خدا (مشكلات) كار او را آسان مى‏گرداند. (۴)

ذَلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُعْظِمْ لَهُ أَجْرًا (٥)

اين احكام فرمان خداست كه به شما نازل كرد و هر كه از خدا بترسد خدا گناهانش بپوشد و او را پاداش بزرگ (بهشت ابد) عطا كند. (۵)

أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ وَإِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى (٦)

(زنانى كه طلاق رجعى دهيد تا در عدّه‏اند) آنها را در همان منزل خويش كه ميسّر شماست بنشانيد و به ايشان (در نفقه و سكنى) آزار و زيان نرسانيد تا آنان را در مضيقه و رنج در افكنيد (كه به ناچار از حق خود بگذرند) و به زنان مطلّقه اگر حامله باشند تا وقت وضع حمل نفقه دهيد آن گاه اگر فرزند شما را شير دهند اجرتشان را بپردازيد و (در كار فرزند) ميان خود به نيكى مشورت و سازش كنيد. و اگر با هم سختگيرى كنيد (مادر صرف نظر كند تا) زن ديگرى او را شير دهد. (۶)

لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلا مَا آتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا (٧)

مرد دارا به وسعت و فراوانى نفقه زن شيرده دهد، و آن كه نادار و تنگ معيشت است از آنچه خدا به او داده انفاق كند. كه خدا هيچ كس را جز به مقدار آنچه (توانايى) داده تكليف نمى‏كند، و خدا به زودى بعدِ هر سختى آسانى قرار دهد. (۷)

وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا (٨)

و چه بسيار مردم ديارى كه از امر خدا و رسولانش سرپيچيدند (و كافر شدند) ما هم آنان را به حساب سخت مؤاخذه كرديم و به عذاب بسيار شديد معذّب ساختيم. (۸)

فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا (٩)

تا كيفر كردار خود چشيدند و عاقبت كارشان زيانكارى (و حسرت) گرديد. (۹)

أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُولِي الألْبَابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْرًا (١٠)

(و) خدا بر آنان عذاب سخت (جهنم) مهيّا ساخت، پس شما اى خردمندانى كه ايمان آورده‏ايد از خدا بترسيد (و راه طاعت پيش گيريد) كه خدا براى (هدايت) شما ذكر (يعنى قرآن) نازل كرد. (۱۰)

رَسُولا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا (١١)

(و نيز فرستاد) رسول بزرگوارى را كه براى شما آيات روشن بيان خدا را تلاوت مى‏كند تا آنان را كه ايمان آورده و نيكوكار شدند از ظلمات (جهل) به سوى نور (معرفت و ايمان) باز آرد، و هر كس به خدا ايمان آورده و نيكوكار شود خدا او را در باغهاى بهشتى در آرد كه نهرها زير درختانش جارى است و هميشه در آن بهشت ابد متنعّمند، كه خدا (در آنجا) رزق بسيار نيكو بر او مهيّا ساخته است. (۱۱)

اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الأرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الأمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا (١٢)

خدا آن كسى است كه هفت آسمان را آفريد و مانند آن آسمان‏ها از (هفت طبقه) زمين خلق فرمود امر نافذ او در بين هفت آسمان و زمين نازل مى‏شود تا بدانيد كه خدا بر هر چيز توانا و به احاطه علمى بر همه امور عالم آگاه است. (۱۲(

درباره ادمین

هم در پی بالائیــــان ، هم من اسیــر خاكیان هم در پی همخــــانه ام ،هم خــانه را گم كرده ام آهـــــم چو برافلاك شد اشكــــم روان بر خاك شد آخـــــر از اینجا نیستم ، كاشـــــانه را گم كرده ام درقالب این خاكیان عمری است سرگردان شدم چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم كرده ام

مطالعه دیگر مطالب

Ziyarat Ashora dengan terjemahan Bahasa Indonesia

Ziyarat dari Imam Hosein Damai besertanya pada hari dia menjadi syahid yang dikenal sebagai ziyarat Ashora

terjemahan surat al kauthar

بِسۡمِ ٱللهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ به نام خداى بخشاينده مهربان إِنَّآ أَعۡطَيۡنَـٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ (١)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Enter Captcha Here : *

Reload Image