شنبه , ۱۴ تیر ۱۳۹۹
فوری
خانه / مذهبی / قرآن کریم / سوره النبا

سوره النبا

سُوۡرَةُ النّبَإِ

.
بِسۡمِ ٱللهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان

عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ (١)

(مردم) از چه خبر مهمى پرسش و گفتگو مى‏كنند؟ (۱)

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ (٢)

از خبر بزرگ (قيامت). (۲)

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ (٣)

كه در آن با هم به جدال و اختلاف كلمه برخاستند. (۳)

كَلا سَيَعْلَمُونَ (٤)

چنين نيست (كه منكران پنداشته‏اند) به زودى (به وقت مرگ) خواهند دانست. (۴)

ثُمَّ كَلا سَيَعْلَمُونَ (٥)

و باز چنين نيست (كه منكران پنداشته‏اند) البته به زودى آگاه مى‏شوند. (۵)

أَلَمْ نَجْعَلِ الأرْضَ مِهَادًا (٦)

آيا ما زمين را مهد آسايش خلق نگردانيديم؟ (۶)

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا (٧)

و كوه‏ها را عماد و نگهبان آن نساختيم؟ (۷)

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا (٨)

و شما را جفت (زن و مرد) آفريديم. (۸)

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا (٩)

و خواب را براى شما مايه (قوم حيات و) استراحت قرار داديم. (۹)

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا (١٠)

و (پرده سياه) شب را ساتر (احوال خلق) گردانيديم. (۱۰)

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا (١١)

و روز روشن را براى تحصيل معاش آنان مقرر داشتيم. (۱۱)

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا (١٢)

و بر فراز شما هفت آسمان محكم بنا كرديم. (۱۲)

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا (١٣)

و چراغى (چون خورشيد) رخشان بر افروختيم. (۱۳)

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا (١٤)

و از فشار و تراكم ابرها آب باران فرو ريختيم. (۱۴)

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا (١٥)

تا بدان آب، دانه و گياه رويانيم. (۱۵)

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا (١٦)

و باغهاى پر درخت (و انواع ميوه‏ها) پديد آوريم. (۱۶)

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا (١٧)

همانا روز فصل (يعنى روز قيامت كه در آن فصل خصومتها شود) وعده گاه خلق است. (۱۷)

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا (١٨)

آن روزى كه در صور بدمند (تا مردگان زنده شوند) و فوج فوج (به محشر) در آييد. (۱۸)

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا (١٩)

و درهاى آسمان به ابواب مختلف گشوده شود (تا هر فوجى از درى شتابند). (۱۹)

 

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا (٢٠)

و كوه‏ها را به گردش آرند تا به مانند سراب گردد. (۲۰)

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا (٢١)

همانا دوزخ كمينگاه (كافران و بد كاران) است. (۲۱)

لِلطَّاغِينَ مَآبًا (٢٢)

آن دوزخ جايگاه مردم سركش ستمكار است. (۲۲)

لابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا (٢٣)

كه در آن قرنها بمانند (و عذاب كشند). (۲۳)

لا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلا شَرَابًا (٢٤)

هرگز در آنجا هيچ هوى خنك و شراب (طهور) نياشامند. (۲۴)

إِلا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا (٢٥)

مگر آبى پليد و سوزان كه حميم و غسّاق جهنم است به آنها دهند. (۲۵)

جَزَاءً وِفَاقًا (٢٦)

كيفرى كه با اعمال آنها موافق است. (۲۶)

إِنَّهُمْ كَانُوا لا يَرْجُونَ حِسَابًا (٢٧)

زيرا آنها به حقيقت اميد به روز حساب نداشتند. (۲۷)

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا (٢٨)

و آيات ما را سخت تكذيب كردند. (۲۸)

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا (٢٩)

و حال آنكه حساب هر چيزى را ما در كتابى (به احصاء و شماره) رقم كرده‏ايم. (۲۹)

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلا عَذَابًا (٣٠)

پس بچشيد (كيفر تكذيب و بدكارى را) كه هرگز بر شما چيزى جز رنج و عذاب دوزخ نيفزاييم. (۳۰)

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا (٣١)

متقيان را در آن جهان مقام گشايش و هر گونه آسايش است. (۳۱)

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا (٣٢)

باغها و تاكستانهاست. (۳۲)

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا (٣٣)

و دختران زيباى دلربا كه همه در خوبى و جوانى مانند يكديگرند. (۳۳)

وَكَأْسًا دِهَاقًا (٣٤)

و جامهاى پر از شراب (طهور و انواع نوشابه‏هاى شيرين و خوش). (۳۴)

لا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلا كِذَّابًا (٣٥)

هرگز در آنجا سخن بيهوده و دروغ نشنوند. (۳۵)

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا (٣٦)

اين (نعمتهاى ابدى) مزدى به عطاء و حساب پروردگار توست. (۳۶)

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَنِ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا (٣٧)

خدايى كه آسمانها و زمين و همه مخلوقاتى كه در بين آسمان و زمين است بيافريده همان خداى مهربان كه (در عين مهربانى) كسى (از قهر و سطوتش) با او به گفتگو نتواند لب گشود. (۳۷)

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا (٣٨)

روزى كه آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخيزند و هيچ كس سخن نگويد جز آن كسى كه خداى مهربانش به سخن اذن دهد و او سخن به صواب گويد (و به اذن خدا شفاعت گنهكاران كند). (۳۸)

ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا (٣٩)

چنين روز حتمى و محقق خواهد بود، پس هر كه مى‏خواهد نزد خداى خود (در آن روز) مقام و منزلتى يابد (امروز در راه ايمان و طاعت بكوشد). (۳۹)

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا (٤٠)

ما شما را از روز عذاب كه نزديك است ترسانيده و آگاه ساختيم، روزى كه هر كس هر چه كرده در پيش روى خود حاضر بيند و كافر در آن روز گويد كه اى كاش خاك بودم (تا چنين به آتش كفر خود نمى‏سوختيم). (۴۰)

درباره ادمین

هم در پی بالائیــــان ، هم من اسیــر خاكیان هم در پی همخــــانه ام ،هم خــانه را گم كرده ام آهـــــم چو برافلاك شد اشكــــم روان بر خاك شد آخـــــر از اینجا نیستم ، كاشـــــانه را گم كرده ام درقالب این خاكیان عمری است سرگردان شدم چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم كرده ام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Enter Captcha Here : *

Reload Image