سه شنبه , ۱۷ تیر ۱۳۹۹
فوری
خانه / مذهبی / قرآن کریم / سوره الصف

سوره الصف

سُوۡرَةُ الصَّف

.
بِسۡمِ ٱللهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (١)

هر چه در آسمانها و زمين است همه به تسبيح و ستايش خداى عالم كه مقتدر و حكيم است مشغولند. (۱)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ (٢)

الا اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، چرا چيزى به زبان مى‏گوييد كه در مقام عمل خلاف آن مى‏كنيد؟ (۲)

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لا تَفْعَلُونَ (٣)

اين عمل كه سخن بگوييد و خلاف آن كنيد بسيار سخت خدا را به خشم و غضب مى‏آورد. (۳)

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ (٤)

خدا آن مؤمنان را كه در راه او در صف جهاد با كافران، مانند بنيان و سدّى آهنين همدست و پايدارند بسيار دوست مى‏دارد. (۴)

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ (٥)

(ياد آر) وقتى كه موسى به قوم خود گفت: اى قوم، براى چه مرا رنج و آزار مى‏دهيد (و تهمت سحر و كذب و عيبهاى ديگر بر من مى‏بنديد) در صورتى كه بر شما معلوم است كه من رسول خدا به سوى شما هستم؟ باز چون (از حق) روى گردانيدند خدا هم دلهاى بى‏نورشان را (از سعادت و اقبال به حق) بگردانيد و خدا هرگز مردم نابكار فاسق را هدايت نخواهد كرد. (۵)

وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ (٦)

و هنگامى كه عيسى مريم به بنى اسرائيل گفت: من همانا رسول خدا به سوى شما هستم و به حقانيت كتاب تورات كه مقابل من است تصديق مى‏كنم و نيز (شما را) مژده مى‏دهم كه بعد از من رسول بزرگوارى كه نامش (در انجيل من) احمد است بيايد. چون آن رسول ما با آيات و معجزات به سوى خلق آمد گفتند: اين سحرى آشكار است. (۶)

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَى إِلَى الإسْلامِ وَاللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (٧)

و آيا از آن كس كه به راه اسلام و سعادتش مى‏خوانند و او همان دم بر خدا افترا و دروغ مى‏بندد كسى ستمكارتر هست؟ و خدا هم هيچ قوم ستمكارى را هدايت نخواهد كرد. (۷)

 

يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (٨)

كافران مى‏خواهند تا نور خدا را به گفتار باطل (و طعن و مسخره) خاموش كنند و البته خدا نور خود را هر چند كافران خوش ندارند كامل و محفوظ خواهد داشت. (۸)

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ (٩)

اوست خدايى كه رسولش (محمّد مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله) را به هدايت خلق و ابلاغ دين حق فرستاد تا آن را هر چند مشركان خوش ندارند بر همه اديان عالم غالب گرداند. (۹)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ (١٠)

اى اهل ايمان، آيا شما را به تجارتى سودمند كه شما را از عذاب دردناك (آخرت) نجات بخشد دلالت كنم؟ (۱۰)

تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (١١)

به خدا و رسول او ايمان آريد و به مال و جان در راه خدا جهاد كنيد، كه اين كار (از هر تجارت) اگر دانا باشيد براى شما بهتر است. (۱۱)

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (١٢)

تا خدا گناهان شما ببخشد و در بهشتى كه در زير درختانش نهرها جارى است داخل گرداند و در بهشتهاى عدن جاودانى منزلهاى نيكو عطا فرمايد. اين همان رستگارى بزرگ است. (۱۲)

وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ (١٣)

و باز تجارتى ديگر كه آن را هم دوست داريد نصرت و يارى خدا (در جنگ) و فتح نزديك (سپاه اسلام) است، و اهل ايمان را (به اين دو نعمت) بشارت ده. (۱۳)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ (١٤)

اى اهل ايمان، شما هم ياران خدا باشيد چنان كه عيسى مريم به حواريين گفت: كيست مرا براى خدا يارى كند؟ آنها گفتند: ما ياران خداييم. پس (با آن همه معجزات) طايفه‏اى از بنى اسرائيل به او ايمان آوردند و طايفه‏اى كافر شدند، ما هم آنان را كه ايمان آوردند مؤيد و منصور گردانيديم تا بر دشمنشان ظفر يافتند. (۱۴)

درباره ادمین

هم در پی بالائیــــان ، هم من اسیــر خاكیان هم در پی همخــــانه ام ،هم خــانه را گم كرده ام آهـــــم چو برافلاك شد اشكــــم روان بر خاك شد آخـــــر از اینجا نیستم ، كاشـــــانه را گم كرده ام درقالب این خاكیان عمری است سرگردان شدم چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم كرده ام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Enter Captcha Here : *

Reload Image